مطالعات زمین شناسی مهندسی در قالب شناسایی سطحی و زیرسطحی انجام می شود. مطالعات ژئوفیزیک به منظور تهیه نقشه های زمین شناسی مهندسی با توجه به محدودیت های اجرای عملیات، امکانات و توانمندی ها، شامل روش ژئوالکتریک، روش های انکساری (با چشمه غیر انفجاری) و درون چاهی و روش اندازه گیری میکروترمور معرفی می گردند. روش ژئوالکتریک مقاومت الکتریکی ظاهری لایه های زمین را اندازه گیری می نماید. پارامترهای اصلی اندازه گیری شونده در روش های انکساری و درون چاهی، سرعت امواج الاستیک تراکمی و برشی است. روش میکروترمورها در اندازه گیری پریود طبیعی زمین و میزان بزرگنمایی مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از مراحل اصلی عملیات شناسایی ساختگاه انجام مطالعات ژئوتکنیک است. با توجه به هزینه زیاد این عملیات و وقت گیر بودن آن، باید به گونه ای برنامه ریزی شود که تعداد بهینه گمانه ها و یا چاهک های آزمون و همچنین عمق مورد نیاز آنها تعیین شوند و با حداقل تعداد و عمق، مطلوب ترین نتایج حاصل شوند. در این مقاله، چگونگی ارزیابی نتایج در شناسایی هر چه بهتر انواع خاک و تعیین خصوصیات رفتاری آن در مخاطرات زمین شناسی، تشریح شده و به نحوه درونیابی و شبیه سازی گمانه ها با استفاده از داده های ژئوسایزمیک و ژئوتکنیک به منظور تعیین نوع، گسترش و ضخامت لایه های مختلف خاک و تهیه مقاطع عرضی پرداخته می شود.